Φθινόπωρο στον έρωτα
Απόψε ανατέλλει
Αρισμαρί και μέλι
Μύρισαν τα βουνά

Κι εγώ κοιτάζω σιωπηλόσ
Το χώμα το βρεγμένο
Σαν κάρβουνο αναμμένο
Η ομορφιά πονά

Φιλί γυρεύω του ουρανού
Κι αυτός μου δίνει στάχτη
Μα απ’ τησ καρδιάσ τ’ αδράχτι
Σαν θέλω να κοπείς

Σαλεύουν τα πορτόφυλλα
Κι η κλειδωνιά γυρίζει
Αέρας μου σφυρίζει
Αν έρθεισ μην αργείς

Γδύσου κι από τα μάτια μου
Πάρε νερό και πλύσου
Ο χωρισμός θυμήσου
Είναι χειμωνανθός

Τη λύπη την κατοίκησα
Σε νύχτα και σε μέρα
Σ’ αφήνω στον αέρα
Για να σε βρω στο φως

Η αγάπη φόβους και όνειρα
Δειπνά προτού ραγίσει
Στου πόνου το ξωκλήσι
Αγιάζει η ερημιά

Κι εγώ μια θλίψη που ζητώ
Για να με σημαδέψει
Το φως πριν βασιλέψει
Θα σ’ αρνηθώ ξανά